24 temmuz 2026 lamb of god konseri

 bir temmuz akşamı kendimizi park orman yollarına attık, indik bindik metrolarda yürüdük derken konser alanına geldik, girişe barikatlardan  kuyruk koridoru konmuş yılan gibi içinden kıvrılıp geçtik ki bir tane daha koymuşlar. sanki akın akın insan geliyor da yönetilemiyor gibi bir eziyet. nihayetinde onu da geçtik ve bir konser bir konseri tutmayan güvenlik aramasına tabi olduk. iki senedir hiçbir konserde umursanmayan şekerlemelerim ilgi geçti, yarısını arkadaşla içimize boşaltıp gerisini attık. 

buradan bayır aşağı hammer merch standına uzaktan el sallayıp kendimizi alana attık. ön grup olan black tooth'u sahnede görme imkanım olmadı malesef, yılan gibi kıvrılırken son iki şarkısını uzaktan dinleyebildik. bu kadar brutal vokal benlik değil diyip geçeceğim. gruplar arası çalan müziği dinlemek içinse pür dikkat olmak gerekeceği kadar kısık sesli bir yayın vardı, neden anlamadım, oysa bayağı da güzel çalıyorlardı.

ikinci grup olarak orbit culture çıktı, sırf orbit culture'ı dinlemeye gelmiş bir hayran kitlesi olduğunu kendi çevremden dahi biliyorum. normalde pek dinleyemediğim grubu sahnede çok keyifle izledim. seyirci ile iletişimleri ve enerjileri çok iyiydi. seyirci ise neredeyse hiç durmadan circle pitte döndü durdu. izlerken ben yoruldum, onlar yorulmadı. (=

netekim lamb of god ile birlikte circle pitler tekrar açıldılar ve daha da büyüdüler, bu sefer o kadar büyüdü ki daha önce orbit culture'ı izlediğimiz yerde toz altında kalınca kendimi daha geriye ve popülasyonun seyrek olduğu bir yere doğru attım. randy blythe bu arada istanbul ile ilgili güzellemeler yaparken konuyu istanbul'un kedilerine ve kendi kedisine getirdi. sırf burada sahnede giymek için kedisi dracula'nın fotoğraflarını bir tişörte bastırmış. uzaktan adı dracula'yı seçtim de kedi olduğunu anlamamıştım kendisine kalp attık o da "now you've got something to die for" şarkısını istanbul kedilerine adadı.

orbit culture'da ses ne kadar iyiydiyse lamb of god'da ise bir o kadar kötüydü, ne foh'un sırasından ne de daha arkadan iyi bir ses duymak imkansızdı, konsere katılan başka kişilerden öğrendiğim kadarıyla önlerde de çok kötüymüş. bildiğim zaten iki şarkıları var ikisini de tanıyamadım ve konserin pek de anlamı da kalmadı benim için. vokaller hiç yok, bateri ise içimize içimize işledi. iki grup arasında ses nasıl bu kadar değişebiliyor, o sound check ne işe yarıyor gerçekten bilmiyorum.

tabii bu konserde özellikle metal konserlerinde zeminin ne kadar önemli olduğunu bir kez daha anladık çünkü orbit culture bir yana üstüne bir de lamb of god'da iyice büyüyen pitlerden öyle bir toz toprak kalktı ki kıyafetlerin ayakkabıların rengi değişti, maruz kalanlar boğuldu, ben şahsen bir gün boğaz ağrısıyla yattım.

bu konserde genel alanda ve genel alanda da pitlerde uzak noktalarda olmayı tercih ettim, genelde zaten fibromiyalji sahibi ve kronik ağrı çeken birisi olarak tehlikeli olabilecek hareketleri yapmamaya çalışıyorum. diz ağrısı çekebildiğim için konserlerde eğer aceleden unutmadıysam mutlaka dizliğim dizimde takılı olur. yine de mosh pit yanımda olur mu, tek başıma kalırsam başıma bir şey gelir mi diye korkarak gittiğim pantera'dan mosh pit'in sınır kişilerinden biri olmak durumunda kalıp hiçbir darbe almadan çıkabilmişken; arkalarda nispeten boşça, sağımda solumda geçmek için gayet rahat iki üç kişilik boşluklar varken arkamdan geçen birisi tam sırtımın ortasını hedefleyip omuz atıp yürüdü gitti. pit'e katılmayan, moshing yapmayan, kendi halinde, dizinde dizlik kenarda duran insana bu şekilde bir harekette bulunmak iyi niyetli değildir ve fiziksel saldırıdır. dizim sakat da olsa, kilolu dobidik görüntümün altında küçüklüğümden beridir spor yapmanın ve senelerdir ağırlık çalışmanın getirdiği bir kas kitlesi olduğu için uçmadım ama çok olasıydı, netekim benden daha ufak tefek circle pit'in kenarında ama dışında kalan bir diğer kız arkadaşıma da benzer şekilde hedef seçip yandan girişmişler, kendisi uçup yere kafasını çarpmış. ertesi gün her yeri ağrıdı, üstü başı yırtıldı. 45 yaşımdayım, çoğunluğu rock/metal farklı tarz tür bir çok mekanda belki de sayısız konsere gittim, böyle bir muamele ne gördüm ne duydum. mosh'a katılırsın olur bir iki darbedir şudur budur, circle pitte o da olmaz. konserin bütün tadının kaçması yanı sıra insan her şeyi düşünüyor, işin içine kadın olmayı da kattığınızda çeşitli travmalar ve korkular da tetiklenebiliyor.  malesef bu konser benim kişisel tarihime kara leke olarak geçti. bu insanlar arkadaşınız değil, patlamaya hazır belalarını arayan el bombaları. bu insanların müzik severlikle, stres atmakla, eğlenmekle falan alakası yok, bu tarz insanların konserlerden ve metal camiasından dışlanması gerektiğini düşünüyorum.

bu seyirci profili sebebiyle de bir daha konserine gidilmeyecek gruplar listesine alıyorum orbit culture ve lamb of god'ı.